گفته باشم

خدا ازت نگذرد

اگر بخای از من بگذری

و خدا از من نگذرد

اگر بگذارم تو از من بسادگی بگذری

بازی با آتش

دوست داشتن ات مانند آتش است

بازی با آتش بازی خطرناکیست

                                   که من سالهاست به آن مشغولم

بر دستهایم داغ های بسیار یادگار مانده است

اما خسته از بازی

                        هرگز

نماز عشق

خدای من!

سالهاست که نماز می خوانم

کاش یکبار ترا خوانده بودم

تازه ها

بوی گرم نان تازه می دهی

عشق را جان تازه می دهی

من پرنده ای بدون لانه ام

باز آشیان تازه می دهی

چشمم از ندیدنت به خواب رفت

خواب را زبان تازه می دهی

در نگاه تو شکار می شوم

چشم را کمان تازه می دهی

نجابت

به آسمان نگاه نکن

چون ماه باش و

                   نگاهت را به زمین بیانداز

ماه از آن جهت ماهست که نجیب ترین ستاره است

آیینه

آخرش نگفتی

مگر به آیینه هم میشود دروغ گفت ؟!

غرق تماشا

چنان غرق تماشایت بودم که از نفس افتادم

کاش گفته بودی شنا بلد نیستی!

غرور

بیـن مـا فاصلـه انداخـــــت غرور

                        تــو یه جوری

                                    من ِ یکدنده یه جور

هر کــــدام سخت تر از سنگ شدیم

                                    راه دل بستــــه و سخت است عبور

داد نزن

داد نزن! میشنوم

گوشهایم سنگین نیست

روحم خسته از شنیدن است

آهسته بگو

شاید نسیم صدایت را از لابلای پریشانی ها

                                                          به گوش خلوتم برساند!